Uitgeverij Archipel

1 augustus 2008

Het is donderdag 31 juli. Deadlinedag. Om vandaag niet te hoeven zeggen: ‘Amsterdam, I have a problem,’ heb ik zo’n twee maanden alles aan de kant gezet, behalve het schrijven aan boek, medische afspraken en broodnodige rust. Al die tijd ben ik zo hard mogelijk aan het werk geweest met de gedachte: op 31 juli vier ik een klein feestje (met mezelf en een glas wijn, want voor meer heb ik dan vast geen puf) én vanaf 1 augustus kom ik zeker twee weken m’n hangmat niet uit. Maar het leven loopt altijd anders dan je denkt en ik moest mijn motto: ‘je hebt altijd keuzes, al is het maar hoe je omgaat met wat je overkomt’ in de praktijk brengen.

Vorige week donderdag las ik mijn horoscoop voor deze week. Er stond: Je agenda gaat overhoop. Mwah, dacht ik, een beetje maar. Want die ochtend brak mijn kies – die al op instorten stond - doormidden. En in plaats van dat kleine feestje op 31 juli, plande ik een afspraak met de kaakchirurg. Die kies kon niet meer worden getrokken, maar moet eruit worden geboord. Maar dat bleek niet het enige te zijn dat de voorspelling had bedoeld. De sterren hadden meer voor me in petto.

Op de uitgeverij keek men vorige week (letterlijk en figuurlijk) met andere ogen naar het materiaal dat ik al ingeleverd had. ‘Zeeland, we have a problem,’ zei Amsterdam. Er waren te veel sprongen in de tijd en de kwartjes die diepgang moesten bieden vielen te laat. Wat? Huh? dacht ik. Alles was tot nu toe toch goed? Dat had natuurlijk eerder moeten worden ontdekt, maar ik trok mijn moed uit mijn schoenen, zette m’n onzekerheid aan de kant en m’n schouders eronder. Ik bedacht een nieuwe planning zonder sprongen en met de muntjes op de goede plaats. En terwijl ik even daarvoor nog dacht: pffft, bijna klaar, stond even later mijn hele boek op z’n kop. Ik wil natuurlijk niet dat jullie straks m’n boek zuchtend aan de kant gooien en denken: wat bedoelt ze nou?

Deze omweg neem ik voor lief, want ik ben nog altijd bezig met de verwezenlijking van mijn droom. Dat ik nu wat langer op m’n (na vanmiddag bloedend) tandvlees door moet, is voor een goed doel. Trouwens, op de ‘En dit dan’-ladder stelt dit niet veel voor. (Mijn trouwe fans weten wat ik bedoel, voor die drie anderen: zie het dagboekfragment van 16 juni.) Mijn kanker is niet teruggekeerd (zet ‘m op, Lena!). En ik leef nog, in tegenstelling tot degene die me dierbaar is (zie hetzelfde dagboekfragment), bij wie tijdens een zoektocht naar nierstenen uitzaaiingen op de lever werden gevonden. Hij is twee weken geleden overleden.

De horoscoop vermeldde trouwens ook dat die overhope agenda niet erg was: ‘want uiteindelijk levert het tijdwinst - en misschien ook geld – op.’ Hopelijk klopt die voorspelling ook.